Μια πόλη αναγεννιέται. Η Λύττος στη ρωμαϊκή οικουμένη
Περίληψη
Αν και η Λύττος είναι ευρύτερα γνωστή για την καταστροφή της το 221/0 π.Χ., που περιγράφει με δραματικό τρόπο ο Πολύβιος, τα επιγραφικά και αρχαιολογικά δεδομένα παρουσιάζουν μια διαφορετική και δυναμική εικόνα της πόλης μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση. Η παρούσα ανακοίνωση εξετάζει την ιστορία της Λύττου από τα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ. έως την περίοδο των Αντωνίνων, με ιδιαίτερη έμφαση στην πολεοδομική εξέλιξη, τους πολιτικούς θεσμούς και την οικονομική της ζωή. Μετά την επανεγκατάσταση των Λυττίων στην πόλη τους και τη ρωμαϊκή κατάκτηση της Κρήτης το 67 π.Χ., η Λύττος εισήλθε σταδιακά σε μια περίοδο ακμής, η οποία κορυφώθηκε στα τέλη του 1ου και στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ. Η ανακοίνωση εξετάζει την οργάνωση του αστικού τοπίου στο δίκορφο ύψωμα όπου αναπτύχθηκε το αστικό κέντρο της πόλης, εστιάζοντας στη διαμόρφωση των μνημειακών οικοδομημάτων, ιδίως του Βουλευτηρίου-Σεβαστείου, που αποκαλύφθηκε κατά τις ανασκαφές της Αρχαιολογικής Εταιρείας (2021–2025). Τα αρχιτεκτονικά αυτά κατάλοιπα, τα οποία συγκροτούν ενιαίο μνημειακό σύνολο, εξετάζονται σε συνδυασμό με ευρήματα παλαιών και νέων ανασκαφών, επιγραφικές μαρτυρίες, τοπογραφικά δεδομένα και περιγραφές περιηγητών, με στόχο την ανάδειξη του ευρύτερου μετασχηματισμού του δημόσιου χώρου. Τέλος, ερευνάται η οικονομία της Λύττου των ρωμαϊκών χρόνων, συμπεριλαμβανομένων των ενδείξεων για αγροτική παραγωγή και εξαγωγική δραστηριότητα, όταν η πόλη εντάχθηκε σε δίκτυα ανταλλαγών που υπερέβαιναν τα όρια της Κρήτης. Προκύπτει η εικόνα μιας πόλης που ανασυγκροτήθηκε και ευημέρησε μέσα από τη σταδιακή και ενεργή ενσωμάτωσή της στο διοικητικό και οικονομικό σύστημα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.